Bij onze kinderen begint het maanden van te voren al te kriebelen. Eigenlijk al 2 maanden na hun verjaardag beginnen ze al over de volgende verjaardag en het speelgoed wat ze dan zouden uit kiezen. Natuurlijk veranderd dat dan nog tig keer. Nu het februari is komt de verjaardag van onze dochter echt steeds dichterbij. Negen jaar gaat ze worden en tja dan begint de “speelgoed stress” pas echt, want wat geef je je kind?

Ons kleine meisje is geen klein meisje weer. Nog zo’n 15 cm en dan komt ze mama voorbij qua lengte. Ook is ze een echt dametje aan het worden. Met haar naar een speelgoedwinkel is er eigenlijk niet meer bij. De tijd van speelgoed begint een beetje voorbij te gaan. Musicaly (of volgens mij heet het tegenwoordig tik tok?), kleding, nagellak en het liefst ook nog make-up is op het moment helemaal haar ding.

Waar blijft de tijd

Ze groeit maar door en ik moet haar steeds meer los laten. Waar is dat kleine meisje gebleven dat uren in de zandbak kon spelen met haar zandbak speelgoed ? Die samen met haar kleine broertje aan het vechten was wie welk speelgoedje mocht hebben? Of die vorig jaar nog heerlijk aan het spelen was met haar playmobil maar het ineens heel saai vind? Het gaat gewoon TE hard.

Op haar verlanglijstje voor haar verjaardag staan dingen waarvan ik denk “wat is dat nou weer?”, stoere meiden dingen want hé Playmobil kan echt niet meer als je 9 wordt. En naar barbies etc heeft ze ook nooit omgekeken. Het enige “kleine” wat ze nog heeft is haar pop. De pop die ze ooit van oma kreeg is heilig voor haar. Oké ze speelt er niet zo heel vaak mee maar heeeelllll af en toe komt ze nog met de pop tevoorschijn en speelt ze samen met haar broertje een rollenspel. Maar die momenten worden steeds minder.

Nee onze dame wordt echt een grote dame. Geen speelgoed meer. Voor haar verjaardag staat er kleding van coolcat en shoeby op het verlanglijstje. En van die dure coole schoenen waarvan ik dan denk “wow zo duur daar kan je er bij een andere winkel wel 3 paar schoenen voor kopen”. Maar hé het is haar verjaardag, haar verlanglijstje en zij mag er opzetten wat ze wil, of ze het krijgt is een tweede. Ons meisje wordt groot, maar soms, heel soms verlang ik toch weer terug naar dat kleine meisje in de zandbak……

Facebook Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *






CommentLuv badge