Past and future

Soms heb je van die dagen die je hele leven ineens kunnen veranderen. Voor mij is 4 oktober altijd een dag die me herinnert aan het moment dat mijn leven veranderde….

Op 4 oktober 2011 reed ik, nadat ik mijn dochter (toen 1,5) op had gehaald bij opa en oma die hadden opgepast naar huis. Ze lachte volop achter in de auto en toen ik om keek zag ik dat ze op de een of andere manier haar armpje uit de gordel had gekregen. Ik aarzelde geen moment en ben gestopt op de carpoolplaats om haar weer vast te zetten. En wat ben ik blij dat ik dat had gedaan!

We reden verder en nog geen 500 meter verder kregen we een ongeluk. Een man, die kennelijk veel haast had want hij reed zo een auto voorbij die op ons stond te wachten, trok de weg op en raakte ons. Een behoorlijke klap want ik reed zo’n 70 – 75 km per uur en kon met geen mogelijkheid stoppen. De auto stond volledig vol rook, achteraf van de airbag maar ik dacht dat de auto in brand stond. Op dat moment voelde ik helemaal niks het enigste wat ik dacht was “We moeten eruit we moeten eruit de auto vliegt in brand” ik stond te trekken aan de deur bij mijn dochter maar die ging met geen mogelijkheid open totdat er uiteindelijk een vrouw aan kwam lopen met mijn dochtertje in haar handen wat was ik blij dat ze eruit was maar wat was ons meisje overstuur.

Pas toen we beiden veilig waren voelde ik pijn in mijn nek / rug en kreeg ik van en brandweermedewerker (die toevallig voorbij kwam) de opdracht om heel stil te blijven zitten en iemand stabiliseerde mijn nek. Het leek uren te duren voordat de ambulance kwam in werkelijkheid waren dat er 10. Ik kreeg iets kalmerends en pijnstillends toegediend in het infuus en werd op de plank afgevoerd op weg naar het ziekenhuis samen met mijn dochtertje die steeds maar bleef roepen “mama slapen.” Naar allerlei onderzoeken kwam eruit dat er gelukkig geen schade aan mijn wervels en dergelijke te zien was. Wel moest ik een nacht ter observatie blijven omdat de klap dusdanig hard was gegaan dat ze bang waren voor inwendige bloedingen. Ons dochtertje had gelukkig verder niks en mocht gelijk s’avonds mee met papa.

De weken erna bleef ik veel klachten houden, ging ik naar de fysiotherapeut, de huisarts en zat ik onder de medicijnen maar de nek en hoofdpijn klachten en daarnaast de extreme vermoeidheids klachten bleven. En steeds kreeg ik maar te horen “Ja we kunnen er niet veel aan doen en het gaat wel weer over.” In die tijd heb ik ook veel politie over de vloer gehad omdat ze deze meneer, die ze en asociale rijder noemde, wilde vervolgen vanwege diverse andere delicten die hij op zijn geweten had in het verkeer. Steeds moest ik dus mijn verhaal vertellen.

Ik kwam ook vrij snel na het ongeluk er achter dat ik zwanger was van de 2e, heel fijn natuurlijk want we wilde graag een 2e maar qua planning niet heel praktisch aangezien ik veel klachten had. Gelukkig ben ik toen de zwangerschap wel goed door gekomen al bleven de klachten aanwezig. Na mijn zwangerschap ben ik revalidatie gaan volgen met als doel beter om te gaan met klachten en mijn leven anders in te delen, want het leven van een jonge meid dat had ik allang niet meer, eerder dat van een bejaarde vrouw… Ik kon met de kinderen niet meer naar kermissen zonder dat ik extreme hoofdpijn had, mijn werk kon ik niet meer goed uitvoeren, en ik was enorm chagie naar mijn omgeving toe.

Na die revalidatie kon ik inderdaad beter mijn grenzen aangeven maar de klachten bleven. Het wat mij inmiddels duidelijk dat ik niet meer verder zou kunnen leren als verpleegkundige, iets wat ik wel graag had gedaan. Ook heb ik mijn hobby, waar ik mogelijk meer mee wilde gaan doen, het taarten maken helemaal op moeten zeggen met veel pijn in mijn hart. Ik heb ook echt moeten leren om mijn leven anders in te gaan delen, alles moest gepland worden een spontaan dagje weg met de kinderen zit er niet in.

Inmiddels zijn we 4 jaar verder, nog steeds heb ik bijna dagelijks klachten maar dit “hoort” bij mij en ik ben ze inmiddels wel “gewend”. Nog steeds moet ik alles wel goed plannen en kan ik niet zomaar spontaan tegen mijn kinderen zeggen “kom we gaan  erop uit” want als ik een dagje weg ga met ze moet ik de dag erna echt bijkomen en weet ik dat ik meer klachten heb maar dat heb ik ervoor over.

Vaak krijg ik de vraag: waarom kan je dan wel sporten? Ook dat gaat niet altijd en soms moet ik ineens met met minder kilo’s werken dan bijvoorbeeld 2 dagen eerder of ik wordt ineens overvallen door extreme vermoeidheid of nekklachten dat ik de training moet stoppen. Ik moet hierin ook echt mijn grenzen bewaren en daarom plan ik mijn trainingen ook vaak zorgvuldig in zodat ik toch kan gaan trainen, al is het soms met wat mindere mate.

Mijn leven had ik zeker anders in gedachten maar ik heb geaccepteerd dat ik nu een ander leven heb met beperkingen, dit kostte me wel veel moeite en ik heb er veel verzet tegen gehad totdat ik merkte dat ik het echt anders moest doen om mezelf beter te voelen. En ik geniet nu toch van alles wat ik mee maak en wat ik heb bereikt want 4 jaar geleden had ik echt niet de gedachten om een blog te beginnen en andere te inspireren… Dus aan elk nadeel plakt ook wel een beetje een voordeel? Want ik ben gaan zoeken naar dingen die ik WEL kan en waar ik van geniet, mijn blog is 1 van die dingen. Het is wel anders dan dat ik mijn toekomst in gedachten had maar ik ben blij dat deze dingen allemaal op mijn pad zijn gekomen..

Ik hoop dat ik dit snel helemaal achter me kan laten want helaas zit ik nog steeds in een letselschade zaak om het af te ronden. Pas als dat allemaal achter de rug is kan ik helemaal verder met mijn toekomst….

quotes-future

Liefs,

Kelly

Facebook Comments

2 Comments on Hoe je leven ineens kan veranderen…

  1. Anoniem
    5 oktober 2015 at 10:30 (2 jaar ago)

    Wat mooi dat je er zo sterk uitgekomen bent! Ik zag je stralen op het event van Mieke, chapeau!

    Beantwoorden
  2. Maroeska
    5 oktober 2015 at 10:03 (2 jaar ago)

    Wat een verhaal heel sterkte met de zaak en geniet van het leven dat je leidt.

    Beantwoorden

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *






CommentLuv badge